De Zichtbare Taal van het Paard is geen theoretisch boek.
Het is het levenswerk van Mieke Spanhove, waarin Decoder Energy Work voor het eerst volledig en zuiver wordt uitgelegd.

In dit boek wordt zichtbaar wat zich afspeelt tussen lichaam, brein, onderbewustzijn, mens en dier. 

 

Geen zweverig verhaal, geen methode om “toe te passen”, maar een helder en diepgaand systeem dat laat zien wat al gevoeld werd, maar nog geen woorden had.

 

Het Decoder Game is geen spel, maar een werkveld — een taal die helpt om te luisteren voorbij woorden, patronen te herkennen vóór ze vastlopen en het lichaam opnieuw te laten spreken. 

 

Voor jezelf. Voor je dier. Voor wat gezien wil worden.

 

Dit boek is geschreven voor professionals én voelende mensen die werken met dieren, mensen, of met beide. Voor wie weet dat echte verandering niet begint bij oplossen, maar bij zien en erkennen.

In Unief door het oog van dyslexie deelt Mieke Spanhove haar ervaringen en inzichten als student Klinische Psychologie, terwijl ze haar academische reis aan de Universiteit Gent volgt. Gedurende vijf jaar zal Mieke elk jaar een boek publiceren waarin ze reflecteert op haar studie, haar persoonlijke uitdagingen en successen als dyslectisch individu, en de manieren waarop ze obstakels overwint.

Wat je kunt verwachten:

• Een persoonlijke reis – Mieke neemt je mee door haar ervaringen als student met dyslexie, en hoe ze de studies ervaart door haar unieke perspectief.

• Interviews met experts – Gesprekken met o.a. Veerle Dobbelaere (Life & Mental Coach), Gina Peeters (Life Coach), Ann Lambert (Klinisch Psycholoog), Nele Descheemaeker (Hypnotherapeut & Doorbraak Coach), Çiğdem Öztürk (Klinisch Psycholoog), en andere studenten die de richting Klinische Psychologie volgen.

• Praktische tips voor studenten met dyslexie – Wat zijn de uitdagingen en welke strategieën helpen om door te zetten?

• Een boek voor inspiratie – Voor iedereen die studeert, vooral voor diegenen die denken dat dyslexie een belemmering is. Mieke laat zien hoe je je sterke kanten kunt benutten en grenzen kunt verleggen.

Dit boek is een bron van inspiratie voor studenten, ouders, en iedereen die worstelt met dyslexie, en biedt praktische inzichten die je helpen je eigen weg te vinden, ongeacht de obstakels die je tegenkomt.

In De Toverwereld van Dyslexie neemt Mieke Spanhove je mee terug naar haar jeugd, wanneer ze als zesjarig meisje vol levenslust veranderde in iemand die zich onzichtbaar wilde maken na de diagnose dyslexie. Dit boek, verrijkt met beelden, is een verhaal voor jong en oud en biedt een unieke blik op het leven met dyslexie.

Wat je kunt verwachten:

• Een persoonlijk verhaal – Mieke deelt hoe het voelde om dyslexie te hebben en hoe dit haar wereld beïnvloedde.

• Inzichten voor ouders, leerkrachten en kinderen – Wat kan de omgeving doen om te ondersteunen? En wat moet juist niet?

• Sterktes van dyslexie – Mieke wil kinderen met dyslexie laten zien dat ze juist unieke talenten en creativiteit bezitten die hen kunnen helpen groeien.

• Praktische tips – Handvaten voor het omgaan met dyslexie, en hoe zowel kinderen als volwassenen ermee kunnen omgaan en floreren.

• Vanaf 10 jaar zelf lezen en vanaf 6 jaar om voor te lezen.

Met dit boek wil Mieke niet alleen het bewustzijn vergroten, maar ook een steun zijn voor kinderen met dyslexie, hen motiveren om hun creatieve kant te benutten en hen te laten zien dat ze veel meer kunnen dan ze vaak denken.

🎨 Inclusief gratis downloadbare kleurplaten – om je eigen toverwereld tot leven te           brengen.

Magisch-realistisch en poëtisch vervolg op De Toverwereld van Dyslexie
(maar ook perfect op zichzelf te lezen)

In de stilte vond ik mijn vriend is een magisch-realistisch en poëtisch verhaal over anders zijn, voelen zonder woorden en de bijzondere band tussen mens en dier.

 

Mieke kijkt al vroeg anders naar de wereld. Dyslexie past niet in woorden, labels of verwachtingen — het is een andere taal, een andere manier van waarnemen. Wanneer ze een dier ontmoet dat haar begrijpt zonder uitleg, ontstaat er een stille vriendschap die alles verandert.

 

In die gedeelde stilte ontdekt ze een verborgen kracht. Een taal van voelen, vertrouwen en verbinding. Een kracht die haar helpt zichzelf te herkennen — en die later uitgroeit tot een belofte die mensen en dieren dichter bij elkaar brengt.

Dit boek is een ode aan zachtheid, neurodiversiteit en dierenwijsheid. 
Een verhaal dat je langzaam leest en nog lang met je meedraagt.

Gedichten die het lichaam laten spreken

Mijn lijf, mijn stem is een poëtische ode aan het lichaam — in al zijn vormen, functies en gevoelens. In meer dan veertig gedichten nodigt Mieke Spanhove de lezer uit om opnieuw te luisteren naar wat het lijf vertelt, voorbij woorden, diagnoses en verwachtingen.

Elk gedicht laat lichaam en ziel samen spreken. Over voelen, dragen, grenzen, zachtheid en thuiskomen. De teksten worden vergezeld door illustraties die niet verklaren, maar verdiepen — en ruimte laten voor eigen beleving.

Dit boek is er voor wie wil vertragen, verbinden en helen. Het kan gelezen worden als zelfzorg, geschonken worden als cadeau, of gebruikt worden als zachte tool binnen therapie, coaching of onderwijs.

Mijn lijf, mijn stem werd geschreven door Mieke Spanhove, met layout en redactie door Leen Martens, en is geïnspireerd door Miekes persoonlijke én academische reis. Een boek om open te slaan wanneer woorden tekortschieten — en het lichaam gehoord wil worden.

In Geboren met een beperking… Hoe ‘kilde’ ik de monsters in mijn lijf vertelt Mieke Spanhove over leven in een lichaam dat zijn eigen weg volgt en niet altijd meebeweegt met verwachtingen. Met dyslexie en een groeiend bewustzijn rond lichamelijke grenzen leerde ze dat kracht niet zit in vechten, maar in leren luisteren.

Een belangrijke laag in dit boek is haar ervaring met endometriose — een realiteit die haar confronteerde met pijn, uitputting en het noodgedwongen hertekenen van haar leven. Door haar lichaam niet langer te bestrijden, maar bewust te leren volgen en sturen, vond ze opnieuw evenwicht. Wat zij haar ‘dagelijkse topsport’ noemt, werd een manier van leven.

Ook een zwangerschap die niet werd gedragen tot geboorte krijgt hierin een plaats — niet als breuk, maar als deel van haar levensverhaal en haar blijvende verbondenheid met wat is. De ondertitel De moord die mijn lijf pleegde verwijst naar het moment waarop haar lichaam iets deed wat haar verlangen niet kon dragen, en hoe zij dit leerde begrijpen als taal van het lichaam, niet als schuld.

Dit boek is geen aanklacht en geen rouwverhaal. Het is een eerlijk en doorleefd relaas over leven mét beperkingen, het herkennen en ‘kilden’ van innerlijke monsters, en het vinden van rust en betekenis door bewust te leven en te luisteren naar wat het lichaam vertelt.